Header ad

«Ξέρω ποιοι με θέλουν από Ελλάδα και ποιοι όχι!»

Η εφετινή εκπληκτική χρονιά του 32χρονου σέντερ της Λαμποράλ Κούτσα, ήταν γεμάτη «απαντήσεις». Στην πρώην ομάδα του, Ρεάλ Μαδρίτης και τον προπονητή της, Πάμπλο Λάσο, που πέρυσι εισηγήθηκε την λύση του συμβολαίου του, στον Σάσα Τζόρτζεβιτς που πριν από δύο χρόνια στο Μιλάνο, του είχε κάνει αρνητική κριτική, στον Παναθηναϊκό, τον οποίο δεν είχε κερδίσει ποτέ στην καριέρα του σε σειρά play-offs αλλά και στους απανταχού αμφισβητίες του.

Μετά το πρώτο μέρος της συνέντευξής του στο gazzetta.gr, λίγες ώρες πριν αναχωρήσει για το Βερολίνο, ο Γιάννης Μπουρούσης μιλάει για τις τιμές «rock-star» που απολαμβάνει στην Βιτόρια, την ηρεμία και την ισορροπία που του προσδίδει η οικογενειακή ζωή στην Ισπανία, αποδίδει το μερίδιο της επιτυχίας που αναλογεί τον Βέλιμιρ Περάσοβιτς και αποκαλύπτει ποιος ήταν ο ρόλος του στ’ αποδυτήρια της ομάδας του. Για πρώτη φορά «πετάει το καρφάκι του» για την στάση του προπονητή του στην «βασίλισσα» και αποδεικνύει με παραδείγματα (Μοράτα και Ματσιούλις) του λόγου το αληθές, αναφέρεται στον πεθερό του, Μάκη Ψωμιάδη, που έφυγε τον Ιανουάριο από τη ζωή και απαντά στο επίκαιρο ερώτημα περί επιστροφής του στην Ελλάδα.

Έχεις συνειδητοποιήσει πόσες «απαντήσεις» έχεις δώσει συνολικά στην εφετινή χρονιά; Από τον προημιτελικό με τον Παναθηναϊκό, τον οποίο δεν είχες κερδίσει ποτέ στην καριέρα σου σε σειρά πλέϊ-οφ και τον Τζόρτζεβιτς, που σου είχε κάνει αρνητική κριτική στα media, όταν έπαιζες στο Μιλάνο, μέχρι τον Λάσο και τη Ρεάλ Μαδρίτης…

«Πέρα από το ότι είμαι ένας άνθρωπος που δεν ξεχνάει κι έχει μνήμη… ελέφαντα, προσπαθώ να μην τα σκέφτομαι, γιατί το ότι φέτος, συνέβησαν όλα αυτά που ανέφερες, δε σημαίνει ότι όλα θα μου έρχονται συνεχώς δεξιά. Γενικά, προσπαθούσα να ασχολούμαι με την ομαδική επιτυχία και να μην κοιτάω τα ατομικά κατορθώματα…»

Βρε εσύ καλά έκανες, αλλά όλο αυτό που έχει γίνει φέτος, «διαβάζεται» και ανάποδα…

«Εντάξει, στο βαθμό που μπορούσα, προσπαθούσα να το διασκεδάσω! Όσον αφορά στη Ρεάλ, η διοίκηση με ήθελε, με τους ανθρώπους της ομάδας έχω εξαιρετικές σχέσεις, αλλά έπρεπε να στηριχθεί ο προπονητής που κατέκτησε όλους τους τίτλους. Σου λέω και πάλι, είμαι ένας απλός παίκτης και δεν καιγόμουνα να δώσω απαντήσεις. Είμαι αυτός που είμαι, έχω αλλάξει σε κάποια πράγματα προς το καλύτερο, αλλά δεν πρόκειται να προσπαθήσω να πείσω κανέναν ότι είμαι καλός άνθρωπος. Με ενδιαφέρει η άποψη των δικών μου και των φίλων μου. Από ‘και και πέρα, σ’ όποιον αρέσω…»

Πηγαίνοντας στη Βιτόρια για λογαριασμό της Λαμποράλ Κούτσα, που ήταν τελικά λύση ανάγκης – από τη στιγμή που επέλεξες να μην πας στην Κίνα – περίμενες ότι η εφετινή σεζόν θα εξελιχθεί σε απόλυτη «Μπουρουσιάδα»;

«Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα ότι θα κολλήσω τόσο καλά με την ομάδα, ότι θα έχω τέτοια απόδοση και ότι θα φτάσουμε στο Final 4, αλλά πίστευα ότι μπορούμε να κάνουμε μία καλή σεζόν. Δε νομίζω ότι κάποιος παίκτης μπορεί να φανταστεί από πριν, πως θα εξελιχθεί μία χρονιά! Είναι καμία φορά πως έρχονται τα πράγματα…»

Στην Βιτόρια τι στιγμές ζεις; Περίγραψέ μας κανένα ζουμερό περιστατικό;

«Από τη στιγμή που η ομάδα έχει πετύχει τόσα πράγματα και βρισκόμαστε σε μία πόλη που ζει και αναπνέει γύρω από το μπάσκετ, είναι φυσιολογικό να απολαμβάνουμε στιγμές σαν αυτές που ζουν οι rock stars! Αυτό που γίνεται πολύ συχνά, είναι ότι μας κερνάνε όλες τις μπύρες (γέλια!!)…»

Η έλευση της συζύγου σου, Χριστίνας, αρχικά πέρυσι με την μεγάλη σου κόρη – από τα μέσα της σεζόν στη Μαδρίτη – και φέτος από την αρχή στη Βιτόρια, μαζί και με το δεύτερο κοριτσάκι σας, πόσο έχει παίξει ρόλο στην εικόνα σου μέσα στο γήπεδο; Η καθημερινότητα με τις μικρές, πόσο πιο ήρεμο, δυνατό και κατασταλαγμένο σε έχει κάνει;

«Από τη στιγμή που αποφασίζεις να κάνεις οικογένεια και για διαφόρους λόγους, δεν μπορείς να δεις τη γυναίκα σου και το παιδί σου, προσπαθείς να είσαι ήρεμος, να το δεχθείς και να κάνεις υπομονή, μέχρι να αλλάξει αυτή η κατάσταση και να λυθεί το πρόβλημα. Από τη στιγμή που ήρθε και το δεύτερο παιδί, θέλεις δεν θέλεις, μπαίνεις σε ένα άλλο πρόγραμμα, το οποίο, παρά τις δυσκολίες του, έχει επιφέρει μεγάλη ισορροπία στη ζωή μου. Έχω άλλη ηρεμία. Αν κάτι δεν πάει καλά, έχω άσχημη απόδοση ή χάσουμε ένα παιχνίδι και γυρίζω σπίτι μέσα στα νεύρα, παίρνω αγκαλιά τις μικρές και μέσα σε χρόνο dt, τα ξεχνάω όλα! Αυτό το πράγμα δεν περιγράφεται με λόγια…»

Η ομάδα σας, θα ‘λεγε κανείς, ότι έχει πετύχει το τέλειο μπασκετικό «μίγμα»… Πολλοί παίκτες με αθλητικά προσόντα και δίψα για διάκριση σε συνδυασμό με έναν ποιοτικό κι έμπειρο ψηλό όπως εσύ κι έναν δοκιμασμένο προπονητή, που θέλει να κερδίζει κι έχει ανακατέψει τέλεια τα υλικά…

«Για ό,τι έχουμε κάνει, τα εύσημα αξίζουν 100% στον προπονητή, ο οποίος απολαμβάνει τον απόλυτο σεβασμό μας. Ο coach διαχειρίστηκε εξαιρετικά τα χαρακτηριστικά των παικτών και στην πορεία προέκυψε αυτή η εκπληκτική «χημεία» που μας οδήγησε μέχρι το Final 4.»

Πολλοί συμπαίκτες σου σε έχουν αποκαλέσει στρατηγό και ηγέτη. Πέρα από τα όσα έκανες και κάνεις μέσα στο γήπεδο, ποιος ήταν ο ρόλος σου μέσα στ’ αποδυτήρια, τι συμβουλές έδινες;

«Βλέποντας τις δυνατότητες που είχε η ομάδα, απλά προσπαθούσα να αξιοποιήσω την παραπάνω εμπειρία που είχα και γι’ αυτό ίσως και να είχα γίνει και λίγο κουραστικός. Αλλά επειδή έβλεπα ότι μπορούσαμε να τα καταφέρουμε, φρόντιζα να έχω τους πάντες συνέχεια στην… τσίτα που λέμε, για να μην χάσουμε την ευκαιρία στην Ευρωλίγκα! Είχαμε φτάσει να κάνουμε τέσσερις σερί ήττες στο ισπανικό πρωτάθλημα και να μου λέει ο Περάσοβιτς, «ρε Γιάννη τι γίνεται, που πάμε;». Η ACB όμως, είναι ένα μεγάλο πρωτάθλημα που είτε βγούμε 3οι είτε 4οι , δεν έχει μεγάλη σημασία, γιατί ο στόχος δεν είναι να πάρουμε τον τίτλο. Γι’ αυτό του έλεγα να μην πιέζει τα παιδιά! Είμαστε σε καλό δρόμο στο Top-16, κρατούσαμε το πλεονέκτημα έδρας στα χέρια μας και θα ήταν αμαρτία, να χύσουμε μόνοι μας την κανάτα με το γάλα. Είχα ακούσει ότι ήταν ένας προπονητής πολύ αυστηρός, σκληρός και απαιτητικός στην προπόνηση. Εντάξει, κάνει δυνατή προπόνηση και δόξα σοι ο Θεός αντέχουμε, αλλά ειλικρινά, εντυπωσιάστηκα με το πόσο δεκτικός και συνεννοήσιμος είναι σαν άνθρωπος, πέρα από την απίστευτη δουλειά έχει κάνει σαν προπονητής.»

Να σε ρωτήσω κάτι άλλο, που είναι και πιο επίκαιρο… Από τότε που έφυγες, πόσες φορές έχεις διαβάσει ή έχεις ακούσει – όταν επιστρέφεις στην Ελλάδα – σχόλια του τύπου «Ο Μπουρούσης δεν έκανε για τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό…»; Πως τα αντιμετωπίζεις;

«Σίγουρα είναι ωραίο να τ’ ακούς από τον κόσμο γιατί καταλαβαίνεις ότι κατά βάθος, οι προσπάθειές σου αναγνωρίζονται… Και όταν πάω για καφέ, έρχονται διάφοροι Παναθηναϊκοί και Ολυμπιακοί και με χαιρετάνε, μου μιλάνε σαν να μην τρέχει τίποτε… Οι ίδιοι μέσα στο γήπεδο, μπορεί κάλλιστα να μου έχουν βρίσει τη μάνα και το σπίτι! Άλλα έτσι είναι, αυτοί να μπορούν να βρίζουν μέσα από την ανωνυμία τους κι εμείς να γινόμαστε «κόκκινο πανί», επειδή κάποια στιγμή αντιδρούμε! Μπορείς να βγάλεις άκρη;»

Τις τελευταίες φορές που έχεις έρθει στο ΣΕΦ και το ΟΑΚΑ, σε βρίζουν κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά μετά σου ζητάνε αυτόγραφα και φωτογραφίζονται μαζί σου… Θα ερχόσουν πίσω; Στον Παναθηναϊκό θα πήγαινες;

«Ποτέ δεν ξέρεις πως μπορεί να εξελιχθούν τα πράγματα, αλλά εμένα προσωπικά, με στιγμάτισε εκείνη η χειρονομία στο Βερολίνο. Παρ’ όλα αυτά, εκείνο το καλοκαίρι, είχα δεχθεί επίσημη πρόταση από τον Παναθηναϊκό. Δεν πήγα γιατί είχα ταυτιστεί με τον Ολυμπιακό, γιατί εκεί ανδρώθηκα σαν μπασκετμπολίστας κι έπαιξα για πρώτη φορά στο υψηλότερο επίπεδο και δεν ήθελα να αλλάξω στρατόπεδο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ξεχνάω την ΑΕΚ, στην οποία έγινα επαγγελματίας. Συν τοις άλλοις, δεν θα το έκανα ποτέ για τα χρήματα γιατί δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος.»

Δεν ξέρω τι λένε στον Ολυμπιακό και πως θα έβλεπαν το ενδεχόμενο επιστροφής σου, τελευταία πάντως, όλοι και περισσότεροι φίλοι του Παναθηναϊκού καλοβλέπουν το ενδεχόμενο να φορέσεις τα «πράσινα»;

«Δεν ξέρω αν με θέλουν και οι δύο ομάδες, αλλά μόνο και μόνο που γράφεται, σημαίνει ότι κάποιοι άνθρωποι το βλέπουν θετικά. Από την άλλη ξέρω και κάποιους που το βλέπουν αρνητικά. Δεν μπορώ να πω ότι στενοχωριέμαι κιόλας με όλο αυτό που γίνεται… Άλλωστε, σε ποιον δεν αρέσει να τον θέλουν; Για την ώρα, όμως, λέω ευχαριστώ και θα δούμε…»

Ξέρω ότι όσες φορές σου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσεις για τον Λάσο, δεν είπες ποτέ ούτε μία κακή κουβέντα. Με το χέρι στην καρδιά, όμως, ένιωσες αδικημένος;

«Ο Λάσο ήταν αυτός που με πήρε στη Ρεάλ από το Μιλάνο και επί 15 μήνες με είχε στην πεντάδα ως βασικό σέντερ. Θεωρώ ότι έπαιξα αρκετά καλά και βοήθησα την ομάδα να πετύχει κάποιους στόχους. Από ένα σημείο και μετά, όμως, έκρινε ότι το μπάσκετ που θέλει να παίξει, δεν ταιριάζει με τα χαρακτηριστικά που έχω σαν παίκτης. Αυτό είναι απολύτως σεβαστό και δεν του κρατάω καμία κακία γι’ αυτό. Το μόνο που με πείραξε είναι ότι επί 3,5 μήνες δεν γύρισε ποτέ να μου πει: «Γιάννη, δεν σε υπολογίζω!». Αντίθετα, κάθε μέρα μου έλεγε «ετοιμάσου, θα παίξεις», οπότε στην ουσία ήταν σαν να με κοροϊδευε, αλλά τι να κάνουμε; Για παράδειγμα, σκέψου τι Ευρωμπάσκετ έκανε ο Ματσιούλις και τι μεταχείριση έχει φέτος στη Ρεάλ. Είναι μία ομάδα πιο πολύ των Ισπανών! Κι αυτά, όμως, μέσα στο πρόγραμμα είναι. No hard feelings που λένε και οι Αμερικανοί! Ο καθένας κάνεις τις επιλογές του και πράττει ανάλογα. Εγώ κρατάω την εκπληκτική σχέση που έχω με την διοίκηση της ομάδας και τους τίτλους που κατακτήσαμε!»

Άρα σίγουρα είχες έξτρα κίνητρο παίζοντας εναντίον του, δεν είναι κακό να το παραδεχθείς…

«Αν δεν είχα έξτρα κίνητρο, θα έμενα σπίτι μου και επειδή έχω και μικρά παιδιά, θα έκανα τον baby-sitter και θα έπαιζα όλη μέρα μαζί τους!»

Ίσα-ίσα, που είναι απολύτως υγιές… Ποιος δεν θέλει να κερδίσει έναν προπονητή που δεν τον πίστευε;

«Ακριβώς! Πέρυσι η Ρεάλ έχασε την πρόκριση στον τελικό του Champions League από την Γιουβέντους χάρη σε ένα γκολ του Μοράτα, που είχε φύγει ως μη απαραίτητος. Ήμουν στο γήπεδο και το μπινελίκι που έφαγε ο Αντσελότι από την κερκίδα, δεν είχε προηγούμενο.»

Όσοι σε γνωρίζουν καλά, ξέρουν ότι υπάρχει ένας άνθρωπος, τον οποίο σκέφτεσαι καθημερινά και με τον οποίο θα ήθελες να μοιραστείς όλη αυτή τη χαρά που βιώνεις και δεν είναι πλέον εδώ. Δεν έχεις μιλήσει ποτέ για τη σχέση σου με τον πεθερό σου, τον Μάκη Ψωμιάδη…

«Πέρα από το ότι ήταν ο πατέρας της γυναίκας μου, ήταν πάνω απ’ όλα φίλος μου κι έτσι θα παραμείνει μέσα στην καρδιά μου. Είμαστε πολύ δεμένοι, μιλάγαμε κάθε μέρα και η απουσία του είναι πολύ αισθητή. Μπορεί ο κόσμος να έχει άλλη άποψη για τον Μάκη, αλλά εμένα ήταν οικογένειά μου και σ’ αυτό δεν σηκώνω μύγα στο σπαθί μου. Και να σου πω κάτι, πίστεψέ με, τα είχε προβλέψει όλα… Ότι θα κερδίσουμε τη Ρεάλ και τη Μπαρτσελόνα και ότι θα φτάσουμε στο Final 4 και όταν μου τα ‘λεγε αυτά, ούτε ‘γω δεν τα πίστευα. Τα ‘χω και σε γραπτό μήνυμα. Στενοχωριέμαι πολύ που δεν είναι εδώ να το χαρούμε παρέα, αλλά πιστεύω ότι από ‘κει που είναι, είναι περήφανος.»

Να κλείσουμε με την μάχη του Βερολίνου. Θεωρείς ότι για σας, ψυχολογικά τουλάχιστον, είναι ένα εύκολο Final 4;

«Αν πάμε για να μην το… διασκεδάσουμε, που λένε οι περισσότερες ομάδες που θεωρούνται αουτσάϊντερ και αντιθέτως, κάνουμε το παιχνίδι μας, πιστεύω ότι θα έχουμε μεγάλη τύχη να πάμε στον τελικό. Δεν πρέπει να αλλάξουμε καθόλου τη νοοτροπία μας και την πειθαρχία μας στο πλάνο του προπονητή.»

 

 

Πηγή:gazzetta.gr

Σχετικά με τον Συντάκτη

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Δώστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *