Header ad

Παπαδόπουλος: «Το μπάσκετ είναι άθλημα των ψηλών»

Η έκφραση που χαρακτήριζε τις κινήσεις του Λάζαρου Παπαδόπουλο στο Low-Post ήταν «σεμινάριο». Κι αυτό ακριβώς το «σεμινάριο» αισθάνεται ο ίδιος την ανάγκη να διδάξει στις νεότερες γενιές, μεταδίδοντας τις γνώσεις που ο ίδιος έλαβε σχετικά με το παιχνίδι με πλάτη στο καλάθι. Για αυτό και έγραψε το βιβλίο «Hook Shot», όπως αποκαλύπτει στο Pro Player, όπου μίλησε για τη ζωή στην καρδιά της ρακέτας.

Ο «Λάζος», όπως είναι το ψευδώνυμο του ασχολείται και με την προπονητική, έστω και μέσα από την οργάνωση της Ακαδημίας GBA στη Θεσσαλονίκη. Η προπονητική ωστόσο είναι κάτι που τον ενδιαφέρει αρκετά και δεν το κρύβει. Προς το παρόν «διδάσκει» μόνο μέσα από τις σελίδες του «Hook Shot», στο οποίο περιγράφει βασικές -πλην απαραίτητες- ασκήσεις για την εκμάθηση της σωστής τεχνικής από τους ψηλούς.

Διαβάστε τη συνέντευξη του πρώην παίκτη του Ηρακλή, του Παναθηναϊκού, της Ρεάλ Μαδρίτης, του ΠΑΟΚ, της Ντιναμό Μόσχας, της Χίμκι, του Ολυμπιακού και της φυσικά Εθνικής ομάδας με το γεμάτο επιτυχίες παλμαρέ (2 πρωταθλήματα Ευρώπης, χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2005, πρωτάθλημα Ελλάδος με τον Ολυμπιακό, Eurocup με τη Ντιναμό) στην οποία μιλάει για τα μυστικά του low-post παιχνιδιού, αλλά και του ρόλου των ψηλών στο σύγχρονο μπάσκετ.

Πως σου ήρθε η ιδέα να γράψεις βιβλίο;

Στην καριέρα μου έκανα πολύ ατομική προπόνηση. Είχα την τύχη να έχω πολλούς καλούς προπονητές, όπως τον Δημήτρη Νικολαΐδη κυρίως, αλλά και τους Ίβκοβιτς, Αγγέλου και Τομ Νιούελ και επομένως ήταν κρίμα να μην μπορέσω να αποτυπώσω όλα αυτά που μου έλεγαν, τις συμβουλές που μου έδιναν. Τα θεωρώ χρυσάφι και έψαχνα έναν τρόπο για να τα μεταδώσω.

Πόσα συχνά έκανες ατομική προπόνηση;

Κάθε μέρα! Πριν την ομαδική προπόνηση και πολλές φορές μετά. Έκανα ασκήσεις που αναφέρω στο βιβλίο. Πριν την προπόνηση ξεκινούσα με προασκήσεις και ασκήσεις σαν ζέσταμα. Και πολλές φορές μετά την προπόνηση έκανα χουκ χωρίς άλμα, χωρίς δηλαδή μεγάλη επιβάρυνση, για να ρίξω τους σφυγμούς. Αυτά γινόντουσαν σε καθημερινή βάση.

Σε ενδιαφέρει μια καριέρα στην προπονητική;

Μου αρέσει γενικά το κεφάλαιο «προπονητής». Η μετάδοση της γνώσης κι η διδασκαλία με ενδιαφέρουν. Αυτή τη στιγμή, όμως, με εξιτάρει το κομμάτι του μάνατζμεντ. Ασχολούμαι με θέματα οργάνωσης, το στήσιμο και την στρατηγτική στην Ακαδημία και αυτός ο τομέας με έχει κατακτήσει προς το παρόν.

Υπάρχει κάποιος παίκτης που θαύμαζες μεγαλώνοντας;

Ίνδαλμα μου ήταν ο Πάτρικ Γιούιν, αλλά και ψηλοί με καλύτερη τεχνική όπως ο Σαμπόνις και ο Ντίβατς. Μου άρεσσε ακόμα ο Κέβιν ΜακΧέιλ που ήταν ξεκάθαρα τεχνίτης, αλλά και ο Τζαμπάρ, ψηλοί που έπαιζαν με το μυαλό και όχι μόνο με την ταχύτητα, τη δύναμη και το άλμα.

Από τους παίκτες που έχεις αντιμετωπίσει ποιον είχες ξεχωρίσει για την τεχνική μου;

Ο Ντίνο Ράτζα είχε πολύ καλή τεχνική. Χρησιμοποιούσε και τα δύο χέρια, ήταν πολύ γρήγορος και έκανε εξαιρετικά spin moves.

Έκλεβες κινήσεις από άλλους παίκτες;

Σίγουρα! Έβλεπα τον Γιούιν να κάνει το turn-around σουτ με το ένα πόδι και το μάθαινα κι εγώ. Έβλεπα τις κασέτες τους και μετά προσπαθούσα να τους μιμηθώ.

Αν γυρνούσες τον χρόνο πίσω θα άλλαζες κάτι σε ότι αφορά τον τρόπο που προπονήθηκες; Τι συμβουλή θα έδινες στον νεαρό Λάζαρο; 

Στην προπόνηση δεν θα άλλαζα πολλά πράγματα. Ίσως άλλαζα σε θέματα συγκέντρωσης, ή είχε διαφορετική προσέγγιση στην προπόνηση δύναμης και ταχύτητας, η οποία έει προχωρήσει πάρα πολύ. Κάναμε πολλά λάθος πράγματα που μας κόστισαν. Σε ότι αφορά την προπόνηση τεχνικής δεν θα άλλαζα τίποτα. Έχω την εντύπωση ότι οι προπονητές που είχα ήταν χρόνια μπροστά!

Υπάρχει κάποια φράση ή κάποια συμβουλή που σου έδωσε προπονητής και την έχεις κρατήσει;

Ναι! Ήμουν μικρός, 13-14 ετών και μου είπε ο τότε προπονητής μου «ότι όταν είμσι κοντά στο καλάθι δεν θα σουτάρω ποτέ μόνος μου, άρα θα πρέπει να προστετεύω τη μπάλα». Αυτό μου έκατσε στο μυαλό, ώστε να μην γυρνάω πρόσωπο στο χουκ, αλλά να βάζω τον ώμο. Ήταν μια απλή φράση, αλλά μια πολύ σοφή παρατήρηση.

Παιχνίδι με πλάτη στο καλάθι; Πόσες και ποιες κινήσεις θα πρέπει να τελειοποιήσει ένας παίκτης;

Εξαρτάται από την ηλικία του παίκτη. Δε θα ξεκινούσα διδάσκοντας του μια συγκεκριμένη κίνηση, αλλά θα προσπαθούσα να μάθει σωστά την τεχική. Να κάνει την Mikan drill κάθε μέρα πριν βουρτίζει τα δόντια του, που λέει ο λόγος. Με όλες τις παραλλαγές της, τις οποίες αναφέρω στο βιβλίο: με το ένα χέρι, με cross βήμα, ανάποδα. Έτσι θα αποκτήσει καλή επαφή και έχει καλά τελειώματα. Όταν αποκτήσεις την επαφή μετά δουλεύεις το footwork και το timing αλλά και την αυτοπεποίθηση ότι είτε με το ένα χέρι, είτε με το άλλο, είτε ανάποδα θα βάλεις το καλάθι. Κι από εκεί και πέρα από μόνος του θα βρει τις κινήσεις που του ταιριάζουν. Αν είναι ογκώδης τα drop-steps, αν είναι γρήγορος τα pivot ή το sky-hook, αν έχει καλό σουτ το turn-around σουτ, αν του αρέσουν οι προσποιήσεις να αποκτήσει καλό συγχρονισμό.

Απαιτείται καλός συγχρονισμός, καλό footwork, να πιάνει καλά τη μπάλα ο παίκτης. Σε καμία περίπτωση, ωστόσο, δεν θα ξεκινούσα να βάλω κάποιον παίκτη στο post πριν γινει 15 ετών. Σ’ αυτή την ηλικία θα πρέπει όλοι οι παίκτες να παίζουν μόνο πρόσωπο και όλες τις θέσεις. Σκέψου μια εικόνα: ένας παίκτης έχει τη μπάλα και η άμυνα τον πιέζει, το πρώτο που θα κάνει είναι να γυρίσει με πλάτη, χωρίς να του πει κανείς τίποτα. Έτσι νομίζει ότι θα προστατεύσει καλύτερα τη μπάλα. Αυτή η φιλοσοφία είναι λάθος. Στην Ακαδημία δεν έχουμε φάσεις για post. Υπάρχουν βέβαια οι παίκτες που από μόνοι τους πηγαίνουν χαμηλά στο καλάθι, αλλά εμείς δεν μπαίνουμε στη διαδικασία να επιδιώξουμε κάτι τέτοιο. Αντίθετα εφαρμόζουμε το give-and-ogo και το dribble-drive offense. Χωρίς θέσεις, με όλους τους παίκτες να παίζουν πρόσωπο και να έχουν τις ίδιες ευκαιρίες.

Μετά τα 15 αν ένας παίκτης είναι ψηλός θα κάνει εξειδικευμένη προπόνηση. Και έτσι θα ποστάρει καλύτερα γιατί θα έχει καλύτερη αίσθηση του χώρου, θα ξέρει πως κινούνται ποι παίκτες, θα έχει αρμονία και θα διαβάζει πιο αποτελεσματικά.

Λένε ότι οι ψηλοί ωριμάζουν μπασκετικά σε μεγαλύτερη ηλικία. Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;

Για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι αυτοί οι παίκτες συνήθως συνεχίζουν να ψηλώνουν μέχρι μεγάλη ηλικία. Τα χέρια τους και το σώμα τους αλλάζει συνεχώς και εκεί για παράδειγμα που έχουν βρει το σουτ, οι αναλογίες χαλάνε, το ίδιο και οι μοχλοί. Δεν έχει δέσει ακόμη το σώμα των ψηλών και έχουν προβλήματα στη μέση και στα γόνατα. Ο δεύτερος λόγος είναι η δύναμη. Ένας γκαρντ στα 15 του είναι το ίδιο γρήγορος όσο θα είναι στα 17. Ο ψηλός, όμως, θα πρέπει να μπει μες στο καλάθι να ποστάρει. Εκεί ένας 25χρονος θα του ρίξει μια και πάει τέλειωσε… Όσο καλή να είναι η τεχνική του και η τακτική του, θα σε καθαρίσει ο άλλος. Θα πρέπει ο νεαρός ψηλός να υπερτερεί πολύ σε τεχνική για να μπορεί να αποφύγει την επαφή και να τελειώσει αποτελεσματικά τη φάση.

Το μπάσκετ έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια και κυριαρχούν οι γρήγοροι αλτικοί ψηλοί. Η άποψη σου;

Το μπάσκετ αλλάζει συνεχώς. Το παιχνίδι έχει γίνει πιο γρήγορο και πιο περιφερειακό, έχει πάει πολύ στο pick-n-roll, με τους ψηλούς να σουτάρουν. Ένας αργός ψηλός, ο «παραδοσιακός ψηλός» δεν μπορεί πια να μείνει στο κέντρο της ρακέτας, ή σε μια ζώνη 2-1-2 και να κλείσει τους διαδρόμους. Τέτοιες ζώνες εφαρμόζονται για πολύ λίγα λεπτά για να χαλάσει ο ρυθμός, ενώ οι περισσότερες ομάδες χρησιμοποιούν την 3-2 που απαιτεί τον ψηλό να μαρκάρει και στο κόρνερ.

Βλέπουμε, όμως, ότι οι καλές ομάδες έχουν τέτοιους παίκτες που είναι συχνά και το «κλειδί». Στην Τουρκία για παράδειγμα η Εφές κέρδισε το κύπελλο γιατί είχε έναν καλό μες στο καλάθι, τον Κρστιτς. Η προσπάθεια με πλάτη είναι πιο σίγουρη, γιατί ο παίκτης εκτελεί από πιο κοντά. Από εκείνο το σημείο μπορεί να δημιουργήσει, να δώσει περισσότερες πιθανότητες στην ομάδα για διεκδίκηση του επιθετικού ριμπάουντ, αλλά και να αποτρέψει τους αιφνιδιασμούς. Τα κοντινά σουτ σπάνια καταλήγουν σε μακρινά ριμπάουντ, αντίθετα διεκδικούνται κοντά στη στεφάνη. Οι ομάδες πρέπει να έχουν ισορροπία, οπότε πρέπει να έχει παιχνίδι με πλάτη στο καλάθι, όχι μόνο πάικτες που σουτάρουν, για να μπορεί να ρίξει και το ρυθμό, να αναγάσει τις πιεστικές άμυνες να μαζευτούν γύρω από το low-post. Ο ψηλός είναι απαραίτητος.

Βλέπουμε πάντως ότι αρκετοί ψηλοί χάνονται, γιατί οι προπονητές δεν τους δουλεύουν σωστά.  Σπάνια δηλαδή κάνουν τις απαιτούμενες προασκήσεις που είναι ωστόσο βασικές, όπως η Mikan drill, η McHale drill, η Bill Russell drill, η superman drill και η Karl Malone drill.  Δεν δουλεύουν τέτοιες ασκήσεις ούτε στην ατομική προπόνηση, ούτε στα πλαίσια της ομαδικής. Ένας παίκτης που απλά κάνει 10 τελειώματα από τη μια πλευρά και 10 τελειώματα από την άλλη, δεν είναι εύκολο να αρχίσει να παίζει καλά με πλάτη στο καλάθι.

Οι διαιτητές παίζουν ρόλο στην απαξίωση των ψηλών; Μήπως δεν τους προστατεύουν;

Υπάρχει μια τέτοια τάση. Θα δώσουν εύκολα επιθετικό φάουλ στον παίκτη που προσπαθεί να κρατήσει τη θέση του στο post, την ίδια ώρα πουο ο αμυντικός έχει δικαίωμα να πιάσει τον αντίπαλο από τη μέση και να βγει για το κλέψιμο. Βέβαια δεν φταίνε μόνο οι διαιτητές. Βλέπουμε αρκετούς ψηλούς να παίρνουν επιθετικό ριμπάουντ και να κατεβάζουν τη μπάλα. Έρχονται οι κοντοι οπότε και κάνουν το κλέψιμο ή το φάουλ που δεν βλέπει ο διαιτητές. Αν ο ψηλός όμως κρατήσει τη μπάλα ψηλά ότι και να γίνει ο διαιτητής θέλει δεν θέλει θα δώσει φάουλ. Ενώ κάτω… λίγο φάουλ, λίγο βήματα όλα μπορούν να συμβούν. Ας μην τα ρίχνουμε οπότε όλα στους διαιτητές, αλλά και στους ίδιους που δεν κάνουν σωστή προπόνηση.

Υπάρχουν στιγμές που σκέφτεσαι ότι η δουλειά του ψηλού είναι λίγο άχαρη, όλο σκριν και τρέξιμο πάνω-κάτω;

Όταν οι ψηλοί δεν έχουν τεχνική, πρέπει να κάνουν άλλα πράγματα για να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο: να κάνουν καλά σκριν, να ρολάρουν γρήγορα στο καλάθι. Βέβαια, δεν συμβαίνουν στους ψηλούς όλα τα καλά. Η καριέρα τους τελειώνει σε μεγαλύτερη ηλικία, ενώ κι οι περιφερειακοί μπορεί να μην τρέχουν από baseline σε baseline, ωστόσο, έχουν περισσότερα σπριντ, κάνουν πιο πολλά χιλιόμετρα και διαγώνιες κινήσεις για να βγουν από τα σκριν. Ωστόσο όπως είχε πει ο Γκομέλσκι το μπάσκετ είναι άθλημα των ψηλών. Το πρώτο πράγμα που σε ρωτούν είναι πόσο χρονών είσαι και τι ύψος έχει, όχι πόσο γρήγορος είσαι ή πόσα τρίποντα βάζεις.

Σχετικά με τον Συντάκτη

Σας καλωσορίζω στην προσωπική μου αρθρογραφία! Εύχομαι οι δημοσιεύσεις μας να σας ενδιαφέρουν και να βρείτε χρήσιμα στοιχεία και διαρκή ενημέρωση. Λίγα λόγια για μένα! Είμαι εν ενεργεία αθλητής μπάσκετ και έχω καταφέρει το χόμπι μου να είναι και επάγγελμα! Κάτι άλλο που μου πρόσφερε το άθλημα είναι να σπουδάσω Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Όσο για το πλήρες βιογραφικό μου μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ! Για την επικοινωνία σας μαζί μου κάντε κλίκ στα παρακάτω εικονίδια...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Δώστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *