Header ad

Συνέντευξη κ. Παθίακη Λευτέρη

Παθιάκης Λευτέρης

Ο κύριος Παθιάκης μαζί με το έμπειρο προσωπικό του αντιμετωπίζουν καθημερινά δεκάδες περιπτώσεις και είναι πλέον ο ειδικός να μας απαντήσει σε κάποια ερωτήματα που συγκεντρώσαμε και αφορούν τους αθλητές. Σαν σωστός επαγγελματίας ο κ. Παθιάκης αλλά και η άψογη γραμματειακή υποστήριξη μας δέχτηκε αμέσως και τον ευχαριστούμε για την άψογη φιλοξενία.

Ας δούμε τι μας απάντησε στα ερωτήματα μας…

Είναι αλήθεια ή μύθος ότι ένας καλά γυμνασμένος αθλητής έχει μικρότερες πιθανότητες να τραυματιστεί σεεπίμαχα σημεία όπως τα γόνατα, αστράγαλοι και μέση, σε σχέση με ένα αθλητή όπουδεν γυμνάζεται συστηματικά;

 

Και τα δυο είναι ένας μύθος γιατί γυμνασμένος μπορεί να είναι κάποιος αλλά να μην είναι σωστά δομημένος. Πάνω στο σώμα μας υπάρχουν ανταγωνιστές και αγωνιστές μύες που μπορεί να μην έχουν την σωστή αναλόγια μεταξύ τους, οπότε δεν είναι σημαντικό να είμαστε γυμνασμένοι εμπειρικά ή να γυμναζόμαστε συστηματικά για να μην τραυματιστούμε, είναι σωστό να γυμναζόμαστε σωστά. Τι σημαίνει αυτό;Πάνω σε αυτό το θέμα υπάρχουν πολλά εργομετρικά τα όποια στην Ελλάδα δεν τα χρησιμοποιούμε πάρα πολύ. Μια εργομετρική μέτρηση είναι το ισοκινητικό δυναμόμετρο το οποίο μπορούμε να μετρήσουμε την ισχύ που υπάρχει στους τετρακέφαλους και δικεφάλους σε ένα γόνατο.Από εκεί μπορούμε να δούμε και να κρίνουμε αν έχουμε μια ικανοποιητική αναλογία μεταξύ των μυών. Τι συμπεραίνουμε από αυτό; Αν διαπιστώσουμε δηλαδή ένα υπερτροφικό τετρακέφαλο, σημαίνει ότι έχουμε ένα γόνατο με λιγότερες πιθανότητες να τραυματιστεί ή όταν δούμε ένα αθλητή που γυμνάζετε συστηματικά και έχει ένα σχετικά καλό σε αναλογία τετρακέφαλο-δικέφαλο και δεν διατρέχει κινδύνους; Είναι ένας μύθος. Πρέπει να γίνονται κάποιες μετρήσεις είτε στους αστράγαλους, στα γόνατα, στους ώμους, που θα μας δώσουν τα σωστά δεδομένα όπου θα βασιστούμε πάνω σε αυτά και θα έχουμε μια σωστή ενδυνάμωση του αθλητή.  Οι περισσότεροι αθλητές ανεξαρτήτου αθλήματος γυμνάζουν ότι βλέπουν, δηλαδή γυμνάζουν τον τετρακέφαλο και καθόλου τον δικέφαλο, τους κοιλιακούς και καθόλου τους ραχιαίους. Έτσι δεν μπορούμε ποτέ να ξέρουμε αν έχουμε μια σωστή αναλογία αγωνιστών και ανταγωνιστών μυών πάνω στο σώμα μας. Η σωστή αναλογία σημαίνει ότι έχουμε μια πολύ καλή άρθρωση με σωστή στήριξη.

 

Πολύ αθλητές μετά από την περίοδο των διακοπών μπαίνουν δυναμικά στο πρόγραμμα προετοιμασίας. Πόσο λάθος είναι μετά από μια αποχή, ενός ή δυο μηνών, ξαφνικά να μπαίνουν οι αθλητές σε ένα απαιτητικό πρόγραμμα, πως κατά την γνώμη σου φτάνουν σε σημείο να τραυματίζονται και τι επιβαρύνσεις δέχονται  σε αυτή την περίοδο; Πόσο λάθος είναι αυτό και τι προτείνεις εσύ στην περίπτωση αυτή;

 

Αν το απαιτητικό πρόγραμμα είναι βγαλμένο από τον γυμναστή,δεν υπάρχει λόγος επικινδυνότητας. Για αυτό και οι μετρήσεις που προαναφέραμε πρέπει να γίνονται πριν την προετοιμασία. Η προετοιμασία ξέρουμε ότι είναι μια περίοδος που βάζουμε το σώμα μας στα όρια του. Αν έχουμε την σωστή παρακολούθηση από το προπονητή με τις κατάλληλες μετρήσεις για να δοκιμαστεί η κατάσταση του αθλητή,  υπάρχει ο φυσιοθεραπευτής, και φυσικά όταν μπαίνουμε σε ένα πρόγραμμα  σταδιακά, και όχι απότομα από την μια μέρα στην άλλη νομίζω δεν υπάρχει καμία επικινδυνότητα.  Παρόλα αυτά στην περίοδο της προετοιμασίας, μυϊκά είναι τα περισσότερα περιστατικά τραυματισμών. Όταν μπαίνουμε σε μια πολύ δυνατή προπόνηση μπορεί να έχουμε πλεόνασμα γαλακτικού οξέως και να έχουμε πολλές θλάσεις. Αυτό που μετράμε περισσότερο σε μια προπόνηση που ξεκινάμε είναι η συγκέντρωση γαλακτικού στους μύες. Από εκεί και έπειτα καταπονήσεις σε μυοσκελετικά υφίστανται αλλά αν υπάρχει μια σταδιακή και μελετημένη προπόνηση δεν υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες τραυματισμών.

 

 

Πόσο σημαντική είναι η αποθεραπεία μετά από ένα τραυματισμό και κυρίως μετά από μια χειρουργική επέμβαση;

 

Είναι πάρα πολύ σημαντικό μετά από χειρουργεία να επακολουθούν οι φυσιοθεραπευτικές πράξεις! Κανείς αθλητής δεν ξέρει αν μετά από ένα χειρουργείο  ο πόνος προέρχεται από την ελαστικότητα των μυών για λόγο ακινησίας ή δυσκαμψίας, αν έχει να κάνει με το πρόβλημα για το οποίου υφίσταται ή για κάποια άλλη αιτία. Ο φόβος και μόνο δεν τον αφήνει να έχει μια σωστή αποκατάσταση. Ειδικά στον αθλητισμό δεν μπορούμε να συζητήσουμε για αποκατάσταση αν δεν υπάρχει ισοκινητικό δυναμόμετρο. Αυτό αφορά σε τραυματισμό στο γόνατο όπως μηνίσκο ή ακόμα και χιαστούς που χρειάζεται για να υπάρχει όπως έχω προαναφέρει σωστή αναλογία μυών και για να μην υπάρχουν ενδεχόμενα υποτροπιασμών.

 

 

Από την άλλη υπάρχουν αθλητές που τραυματίζονται από την πολύ προπόνηση. Τι θα μπορούσαν να κάνουν για ναελέγξουν τα τραύματα κόπωσης και τι ιατρικά βοηθήματα μπορούν να προλάβουν μια τέτοια κατάσταση;

 

Το πιο σημαντικό πράγμα στο σώμα ενός αθλητή είναι το πώς πατάει, η ευλυγισία στο σώμα του, και οι μετρήσεις των μυών. Ένας αθλητής όπου δεν έχει ευλυγισία στο σώμα, ταυτόχρονα σημαίνει ότι δεν έχει όλο το εύρος της κίνησης μιας άρθρωσης και είναι πάρα πολύ εύκολο να τραυματιστεί.Στα ασύμμετρα αθλήματα δημιουργούν κατά την εφηβικά ηλικία πάντα ανισοσκελίες. Μια ανισοσκελία, είναι μη σωστή κατανομή φορτίου και μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό.Αν λοιπόν μπορούμε να μελετήσουμε τις αρθρώσεις μας με ισοκινητικό δυναμόμετρο,αν μπορούμε να αποκτήσουμε ευλυγισία στο σώμα μας, τότε μπορούμε να προλάβουμε μια τέτοια κατάσταση δηλαδή τον τραυματισμό από την πολύ προπόνηση!

 

Με την εμπειρία σου στον χώρο και κυρίως μέσα από την επαφή σου με αθλητές ποια περιστατικά συναντάς πιο συχνά και τι συμβουλεύεις τους καλαθοσφαιριστές να κάνουν για να αποφύγουν τέτοιου ίδιους τραυματισμούς;

 

Συνήθως στους καλαθοσφαιριστές αντιμετωπίσουμε περισσότερο τα διαστρέμματα στις ποδοκνημικές. Το καλύτερο που έχουν να κάνουν οι αθλητές στην περίπτωση αυτή είναι μια πολύ καλή αποκατάσταση, όχι μόνοτης μείωσης του οιδήματος και του αιματώματος και της σωστής ενδυνάμωσης της ποδοκνημικής. Εκεί μπορούν να κάνουν ασκήσεις ισορροπίας ιδιοδεκτικότητα, ενδυνάμωση μεισοκινητικό δυναμόμετρο και με ασκήσεις ευλυγισίας. Θεωρώ ότι καλαθοσφαιριστής ο όποιος δεν έχει ευλυγισία στα πόδια του και δεν μπορεί να κάνει τις στοιχειώδης διατάσεις είναι επιρρεπείς σε τραυματισμούς. Στην Ελλάδα επικρατούν διάφορες γνώμες.Οι διατάσεις πρέπει να γίνονται κατά την γνώμη μου, πριν την προπόνηση και στο τέλος της προπόνησης. Πριν την αθλητική δραστηριότητα γίνονται για να μπορέσουμε να αυξήσουμε τον μυϊκό τόνο οπότε να είναι έτοιμοι για να ανταπεξέλθει ο μυς σε μια απότομη διάταση και μετά στην αποθεραπεία το κάνουμε για να μπορέσουμε να χαλαρώσουμε τους μύες που έχει έρθει σε μυϊκό κάματο και έχει περίσσεμα γαλακτικού οξέος. Τονίζω ότι πάνω απ’ όλα έχει μεγάλο ρόλο στον αθλητή η ευλυγισία.

pliometrica-static-banner2

Σχετικά με τον Συντάκτη

Σας καλωσορίζω στην προσωπική μου αρθρογραφία! Εύχομαι οι δημοσιεύσεις μας να σας ενδιαφέρουν και να βρείτε χρήσιμα στοιχεία και διαρκή ενημέρωση. Λίγα λόγια για μένα! Είμαι εν ενεργεία αθλητής μπάσκετ και έχω καταφέρει το χόμπι μου να είναι και επάγγελμα! Κάτι άλλο που μου πρόσφερε το άθλημα είναι να σπουδάσω Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Όσο για το πλήρες βιογραφικό μου μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ! Για την επικοινωνία σας μαζί μου κάντε κλίκ στα παρακάτω εικονίδια...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Δώστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *